Βρίσκεστε στη σελίδα: Απώλεια - Πένθος

Ο πόνος του θανάτου στην ψυχοθεραπεία

Στην σημερινή μας συνεδρία μου μιλούσε η Μ. για τον πρόσφατο θάνατο της μητέρας της. Ρουφούσα ό,τι μου έλεγε καθώς προσπαθούσε να βάλει σε λόγια μια ανείπωτη διαδικασία. Να μιλήσει για τον ανέκφραστο πόνο της καθώς βίωσε βήμα προς βήμα τον Γολγοθά της μητέρας της πριν την έξοδό της απ’ αυτήν την ζωή.

Με αφορμή τον ανεκδιήγητο πόνο και τον επικείμενο θάνατο, ο δύο γυναίκες βίωσαν πρωτόγνωρα, δύσκολα και ακραία αγαπητικά συναισθήματα.

Περισσότερα...

Ο Θάνατος των αγαπημένων προσώπων και τα στάδια του πένθους

woman_cryingΤο πένθος είναι οι συναισθηματικές και σωματικές αντιδράσεις και επιπτώσεις που αισθάνονται οι άνθρωποι λόγω θανάτου ενός αγαπημένου προσώπου. Περιλαμβάνει ένα μεγάλο φάσμα συναισθημάτων όπως λύπη, θυμό, απελπισία, ενοχές, φόβο. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό συνδυασμό συναισθημάτων και σωματικών ενοχλήσεων.

Ο θάνατος ενός παιδιού δημιουργεί ένα ανυπόφορο αίσθημα αδικίας. Η απώλεια του μέλλοντος του παιδιού, τα ανεκπλήρωτα όνειρα και το παράλογο της συμφοράς, καθιστούν το χαμό ενός παιδιού από τις πλέον οδυνηρές ανθρώπινες εμπειρίες.

Περισσότερα...

Η εμπειρία του θανάτου & το νόημα της ζωής

Είναι αλήθεια, -όπως λέει και ο I. Yaloom- πως «ενώ ο ίδιος ο θάνατος σε αφανίζει, η ιδέα του θανάτου μπορεί να σου σώσει την ζωή».

Εννοώντας πως η επεξεργασία και η επίγνωση του γεγονότος της θνητότητάς σου μπορεί να νοηματοδοτήσει θετικά τη ζωή σου.

Περισσότερα...

Ο αβίωτος πόνος είναι βασική αιτία δυστυχίας. Ζήσε τον... Είσαι ασφαλής!

«Φοβάμαι μήπως με ξανα-παρατήσει ο άνδρας μου, όπως έγινε πριν μερικά χρόνια… Μήπως μείνω μόνη. Όπως τότε.

Το μεγαλύτερο διάστημα που έμεινα μόνη στη ζωή μου, δηλαδή χωρίς να είμαι σε σχέση, είναι δύο-τρεις μήνες… Γιατί να φοβάμαι τόσο πολύ;… Δεν θέλω να φοβάμαι…».

Δεν φοβάσαι κάτι που ήδη δεν γεύτηκες, δεν βίωσες ποτέ…

Το ενδεχόμενο του να μείνεις μόνη, αβοήθητη δεν σε παραπέμπει μόνο στο γεγονός που συνέβη στην συντροφική σου σχέση πριν μερικά χρόνια, όπως εσύ νομίζεις.

Περισσότερα...

Τα δάκρυα στην ψυχοθεραπεία

Δεν υπάρχει κάτι που να με συγκινεί περισσότερο απ’ τα δάκρια των γνήσιων ανθρώπων.

Όχι αυτά του πληγωμένου εγωισμού, του μεταμφιεσμένου σε θυματοποίηση θυμού.

Ούτε τα χειριστικά δάκρυα των κακομαθημένων «παιδιών» που αρνούνται συστηματικά να μεγαλώσουν.

Νιώθω τόσο πρόθυμα παρών στα δάκρυα εκείνα που αποκαλύπτουν τα «μυστικά», τα αθέατα περάσματα αυτών που τους σώθηκαν οι λέξεις.

Περισσότερα...