Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής (ανορεξία, βουλιμία, και η παχυσαρκία) αποτελούν ραγδαίως εξελισσόμενα φαινόμενα σε όλες τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Ο παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει την παχυσαρκία ως τη νέα παγκόσμια επιδημία του 21ου αιώνα.
Εξίσου αποθαρρυντικά είναι τα ερευνητικά δεδομένα και στον ελλαδικό χώρο: ένας στους τέσσερις έλληνες έχει περισσότερα κιλά απ’ όσα του/ της αναλογούν, και η αναλογία αυτή αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.


Ολοένα και πιο συχνά αναζητάμε διέξοδο, ανακούφιση ή καταφύγιο στην υπερκατανάλωση φαγητού. Πέραν του ρόλου του ως μέσο διασκέδασης (π.χ. δείπνο σε εστιατόριο), το φαγητό συναγωνίζεται πλέον το τσιγάρο ως αγχολυτικό!
Ως εξάρτηση χαρακτηρίζουμε οποιαδήποτε συνήθεια από την οποία δεν μπορούμε εύκολα να αποδεσμευθούμε, είτε πρόκειται για μια ουσία είτε για μια δραστηριότητα. Όπως θα δούμε και στη συνέχεια, όλων των ειδών οι εξαρτήσεις έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τον εθισμό στην έκκριση της ορμόνης ντοπαμίνης.
Είναι γεγονός ότι παρά τις αυξανόμενες καμπάνιες που επιχειρούν τα κέντρα αδυνατίσματος, προβάλλοντας τις δίαιτες «αστραπή» μέσα από τα «εξειδικευμένα» τους προγράμματα, και δίνοντας υποσχέσεις για άμεσα αποτελέσματα, οι άνθρωποι που καταφεύγουν σ’ αυτά δεν καταφέρνουν να φτάσουν στον αρχικό επιθυμητό τους στόχο: την μόνιμη βελτίωση της εξωτερικής τους εμφάνισης της εσωτερικής τους ισορροπίας, και της αυτοπεποίθησής τους.
Είναι γεγονός ότι παρά τις αυξανόμενες καμπάνιες που επιχειρούν τα κέντρα αδυνατίσματος, προβάλλοντας τις δίαιτες «αστραπή» μέσα από τα «εξειδικευμένα» τους προγράμματα, και δίνοντας υποσχέσεις για άμεσα αποτελέσματα, οι άνθρωποι που καταφεύγουν σ’ αυτά δεν καταφέρνουν να φτάσουν στον αρχικό επιθυμητό τους στόχο: την μόνιμη βελτίωση της εξωτερικής τους εμφάνισης της εσωτερικής τους ισορροπίας, και της αυτοπεποίθησής τους.