Thursday, Mar 30th

Last update04:03:19 PM GMT

Βρίσκεστε στη σελίδα: Ατομική Ψυχοθεραπεία

Όταν ο ενήλικας "manager" πάει… διακοπές!...

Προχθές ένας θεραπευόμενός μου εξαιρετικά λειτουργικός ως επαγγελματίας, έξυπνος κι αποτελεσματικός άνθρωπος, σύζυγος και πατέρας δύο παιδιών, μου έλεγε, μόλις είχε επιστρέψει από τις διακοπές του στην επαρχία όπου ήταν το πατρικό του σπίτι:

«Δεν ξέρω τι παθαίνω όταν πάω να περάσω λίγες μέρες μαζί με τους γονείς μου…! Λες και γίνομαι ξαφνικά μπέμπης! Ένα άβουλο, αμφιθυμικό παιδί που ξαφνικά δεν ξέρει τι θέλει, που θέλοντας να ευχαριστήσει τους άλλους, γονείς και συγγενείς, καταπιέζεται και μετά ξεσπάει με παράλογες εκρήξεις οργής σε ανθρώπους που δεν του φταίνε σε τίποτα. Μετά νιώθω ένοχος, και ξαναπροσπαθώ να το «παίξω καλός», και το ίδιο παιχνίδι επαναλαμβάνεται πάλι απ’ την αρχή… Συχνά για να ξεπεράσω το άγχος συνήθως τρώω  τριπλάσια απ’ ότι όταν τρώω στο σπίτι μου στην Αθήνα…»

Περισσότερα...

Το τέλος του Νόμου και η απόγνωση της χωρίς όρια απόλαυσης

Θυμάμαι, αρχικά ως παιδί κι αργότερα ως έφηβος, να βγαίνω από μαγαζιά, ψιλικατζίδικα, περίπτερα, βιβλιοθήκες, κρατώντας στα χέρια μου, σε μια τσάντα, ή στις τσέπες μου κάποιο κλεμμένο αντικείμενο. Ένα περιοδικό, ένα βιβλίο, ένα παιχνίδι, ή κάτι άλλο.

Πάντα κάτι που δεν το είχα άμεση ανάγκη. Κάτι που δεν μου έλειπαν τα χρήματα που χρειαζόμουν για να το αγοράσω, όμως δεν ήθελα να τα ζητήσω. Δεν ήθελα να πληρώσω γι αυτό. Θυμάμαι που έκλεβα χρήματα κι από την τσέπη του παντελονιού του πατέρα μου.

Περισσότερα...

Άσε τους γονείς σου να γίνουν επιτέλους... γονείς!...

Πως να βοηθήσεις αν πρώτα δεν βοηθηθείς ο ίδιος;

Αν δεν γίνεις παιδί, πως να μεγαλώσεις;

Αν δεν δεις καθαρά τα πράγματα, πως να μην έχεις αποκλειστικό κίνητρο της "αγαθοεργίας" σου την ενοχή...;

Συχνά σ’ ακούω να μου λες ή να το υπονοείς στις συνεδρίες:

«Μα πως ν’ αφήσω τους γονείς μου αβοήθητους…!;», εννοώντας πως νιώθεις ένοχος επειδή θέλεις να ζήσεις ανεξάρτητα από τις δικές τους επιταγές ζωής κι ευτυχίας, προτροπές και κατευθύνσεις.

Περισσότερα...

Μια ιστορία ψυχοθεραπείας: Ο τρόμος μπρος στην επιθυμία για εμπιστοσύνη…

  Πριν αρκετά χρόνια, στην αίθουσα των ατομικών συνεδριών.

- Πως λέγεστε;

- Χμμ… Θα προτιμούσα να μην πω το όνομα μου!

- Θα ήθελα μόνο το μικρό σας όνομα ώστε να μπορούμε να απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλον με κάποιο τρόπο…

- (Πολύ δυσκολεύεται) θα προτιμούσα να μην το πω…

- Τι είναι αυτό που σας κάνει να διστάζετε;

- Μπορούμε νομίζω να μιλήσουμε, να σας πω όλα αυτά που θέλω να σας πω και να με βοηθήσετε χωρίς κατ΄ανάγκη να ξέρετε το όνομά μου.

Περισσότερα...

Η «λύση» του ψυχικού προβλήματος βρίσκεται στην σχέση που δημιουργεί η αφήγησή του…

Οι περισσότεροι πιστεύουν πως θα βοηθηθούν αν κάποιος φίλος, αν ο ψυχοθεραπευτής τους τους πει τι πρέπει να κάνουν. Πως πρέπει να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που έχουν και τους βασανίζει! Πρώτον, το πρόβλημα με το οποίο έρχεται κανείς στην ψυχοθεραπεία, ελάχιστη σχέση έχει με τον αληθινό λόγο για τον οποίο χρειάζεται βοήθεια. 

Το «πρόβλημα» είναι συχνά η άκρη του παγόβουνου. Μια καλή αφορμή για να διερευνήσει κανείς το πλέγμα των μπλεγμένων και δυσκολεμένων σχέσεών του με τους γονείς του, τον/ την σύντροφό του, τα παιδιά του. 

Με τις κρυμμένες -ακόμη απ’ τον ίδιο- εσωτερικές του πληγές. 

Περισσότερα...

Πόσο βαρετή θα ήταν η ζωή μου, αν…!

Πόσο βαρετή θα ήταν η ζωή μου αν δεν έκανα το επάγγελμα που κάνω.

Αν δεν ήμουν ψυχοθεραπευτής.

Αν δεν ποθούσα να παρατηρώ από μέσα τους ανθρώπους για να τους βοηθώ να συνδέσουν τα εντός τους ασύνδετα, κερματισμένα κι αποσπασματικά τους κομμάτια, όνειρα, επιγνώσεις και ψυχο-πνευματικές δυνατότητες, υπό το βλέμμα τους εσωτερικού τους παρατηρητή.

Αν, με αφορμή την σύνδεση μου με τους θεραπευόμενούς μου την ώρα που συμβαίνει η σχέση μας, δεν παρατηρούσα τις δικές μου προβολές, τις καθηλώσεις μου, τις ανεπαίσθητες εντάσεις, τα δικά μου συμπλέγματα και τις εντός μου υφέσεις.

Αν, με αφορμή το ψυχοθεραπευτικό ταξίδι των άλλων, δεν διεύρυνα περαιτέρω το δικό μου.

Περισσότερα...

Το εγχείρημα της ψυχικής ενηλικίωσης: Απ' το "Θέλω" στο "πόσο το μπορώ;"

Η Μαρία, ήδη από τα λίγα λόγια που ανταλλάξαμε στο σύντομο τηλεφώνημα μας, μου φάνηκε πως ήταν ευάλωτη, εύθραυστη, «καρφωμένη» στο παιδικό της κομμάτι.

Έδειχνε να φοβάται τον πραγματικό κόσμο, τον «ενήλικο» κόσμο των ανθρώπων.

Ήρθε συνοδευμένη με τον άνδρα της στην πρώτη συνεδρία, τον οποίο άφησα να καθήσει μαζί μας στην αίθουσα. Έτσι θα μπορούσα ίσως να σχηματίσω μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την Μαρία.

Κι εκείνος, στιγματισμένος με βαθιά σημάδια ευαλωτότητας που άφησαν να διαφανούν η αφήγηση της προσωπικής του ιστορίας, με αμφιθυμία τον έβλεπα να παραπαίει ανάμεσα σε δυο κόσμους: την πρώιμη παιδική του ηλικία και την χειραφετημένη ενήλική του ταυτότητα.

Δυο μεγάλοι – μικρά παιδιά σ’ έναν χώρο-δωμάτιο που προορίζεται να συμβάλλει στην οργάνωση και την αυτονόμηση των ψυχικά παιδιών σε ενήλικες…

Περισσότερα...

Πως επιδρά η ψυχοθεραπεία στην ψυχή;

Καθώς η ψευδαίσθηση της ψυχικής και υπαρξιακής αυτάρκειας αποδομείται.

Καθώς η επίπλαστη ναρκισσιστική εικόνα του επαρκούς, αυτοδύναμου και παντοδύναμου εαυτού σταδιακά και με ασφάλεια καταρρέει, οι δικλίδες ψευδασφάλειας κι αυτοοργάνωσης χάνουν την χρησιμότητά τους.

Η κατάκτηση της «καταθλιπτικής θέσης» από το υποκείμενο (δηλαδή της θέσης στην οποία είναι δυνατόν μέσα του να συνυπάρχει το «καλό» και το «κακό») επιτρέπει την καθαρότερη κι ωριμότερη θέαση του εαυτού, και της δυναμικής των σχέσεων με τους σημαντικούς άλλους.

Περισσότερα...

Πάρε την ευθύνη σου αφήνοντας τους άλλους να πάρουν την δική τους

Μου λέει ευγενέστατα μια κυρία στο τηλέφωνο:

- Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να μου δώσετε ένα ραντεβού;
- Βεβαίως! Ένα λεπτό να δω την ατζέντα μου…
- Το ραντεβού, ξέρετε, δεν το θέλω για μένα…
- Μάλιστα! Για ποίο προορίζεται;
- Για έναν φίλο μου…
- Πόσο χρονών είναι ο φίλος σας;
- …42...

Περισσότερα...

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι για όλους!...

Με ρωτάνε: «Τελικά βοηθάει η ψυχοθεραπεία; Αξίζει τον κόπο να προσπαθήσω;».

Προσωπικά, λόγω της εκτεταμένης μου εμπειρίας σ’ αυτό το επάγγελμα, δεν μπορώ να απαντήσω με ένα ναι, ή με ένα όχι.

Είναι σα να με ρωτάς: «Βοηθά να ταξιδεύω στη θάλασσα; Βοηθά να κάνω καταδύσεις; Να κάνω ορειβασία; Βοηθά να μπαίνω σε σχέσεις;»

Περισσότερα...

Ικανοποιημένος από τις σχέσεις σου; Μάθε να βάζεις όρια στον εαυτό σου και στους άλλους...

Πόσοι και πόσοι, απευθυνόμενοι σε μένα μέσα από το fb και το διαδίκτυο, είτε για ραντεβού είτε για ένα σχόλιο είτε για μια συμβουλή, ξεκινάνε την συζήτηση μιλώντας μου στον ενικό!...

Απ’ τον τρόπο που θα σου πρωτομιλήσει, που θα σε πρωτοπλησιάσει ο άνθρωπος φαίνεται τι κουβαλάει στην ψυχή του, ποιος είναι.

Ο ενικός μου αρέσει πάρα πολύ και το χρησιμοποιώ με χαρά στο πλαίσιο μιας αρχόμενης κατ’ ιδίαν σχέσης, εφόσον ρωτήσω διακριτικά πρώτα τον άλλον εάν δεν τον πειράζει.

Περισσότερα...

Τι είναι Ψυχοθεραπεία: Ή πόσο μακριά θες να κολυμπήσεις…;

Ήρθαν κι έρχονται πολλοί άνθρωποι σε μένα.

Κι όλοι ζητάνε να τους μάθω κολύμπι.

Κι ο καθένας με το "κολύμπι" εννοεί κάτι διαφορετικό..

Ο Γιάννης, μόλις το μπόρεσε να σταθεί όρθιος μεσ' το νερό και να περπατάει εκεί που πατώνει, χωρίς να φοβάται, μου είπε: " σ' ευχαριστώ Γρηγόρη που μ' έμαθες να κολυμπώ τόσο καλά...!", και μετά έφυγε.

Τι ίδιο μου είπε και η Μαρία μόλις έμαθε να επιπλέει ανάσκελα μεσ' το νερό.

Τι ίδιο και ο Κώστας, μόλις τα κατάφερε να πρωτοκολυμπήσει και πήγε δέκα μέτρα μακριά απ' την ακτή.

Περισσότερα...

Ψυχοθεραπεία: Μάθε να αναρωτιέσαι! Τέλος στις βεβαιότητες...

Μου λέει μια γυναίκα, σύζυγος και μάνα:

- Θυμώνω συχνά όταν το παιδί μου αντιστέκεται και αντιδρά επιθετικά στις οδηγίες και τις υποδείξεις μου! Θέλω να γίνει σωστός άνθρωπος γιατρέ!

Αλλά κάθε φορά που προσπαθώ να θέσω τα όριά μου, στο παιδί και στον άντρα μου, νιώθω το ίδιο χάλια: κακή και αναποτελεσματική ως μαμά, «στρίγγλα» ως σύζυγος..

Περισσότερα...